ก่อนจะครบ 1 ปี
posted on 15 Sep 2011 22:59 by lovebun2549ณ ตอนนี้ ผมแยกไม่ออกว่า
เวลาที่ผ่านมา จะเกือบๆ สามปี เป็นความฝัน หรือ ความจริง
และปัจจุบันที่ผมกำลังเขียนบล็อก เป็นความจริง หรือ ความฝัน
1 ปีใช้เวลาไปกับการทบทวนสิ่งที่เรียกว่ารักตัวเองให้เป็น
.
ทั้งเจ็บป่วย และเมาเหล้า
ทั้งอ่อนแอ และไร้กำลังใจ
เหมือนอยู่ในจุดต่ำสุดของชีวิต
เพราะคนๆหนึ่ง
.
ขอบคุณกำลังใจจากหลายคน
ขอบคุณหนังสือของคุณฟุ้ง ที่อ่านเตือนสติ
ขอบคุณ พี่หนิงแมวยิ้ม ที่เคยว่าเตือนสติ ยังจำทุกคำพูด
ขอบคุณ คุณเปิ้ล ที่เหมือนกระจกเงาให้เห็นตัวตน
และอีกหลายๆคน
ไม่มีหลักประกันไหนจะรับรองความรักไหนจะยืนยาวได้ตลอด
คนที่เคยรักเรา ยังเคยหมดรักเรา
คนที่ทำให้เราหายเหงาได้ ย่อมทำให้เราเหงาได้เช่นกัน
ถ้าชีวิตเดินต่อไปแล้วพบคนที่ถูกใจ
ภาพที่เห็นคงไม่ใช่แค่ภาพความสุขอย่างเดียว
ภาพของการเผื่อใจความสูญเสีย
โดยเฉพาะกับคนที่เรารัก
ที่ต้องแปรเปลี่ยนกลายเป็นคนเย็นชากัน
.
ไม่ได้อัพบล็อคมานาน เพราะอยากให้เวลาผ่านไป
อยากบันทึกเฉพาะความรู้สึกสุดท้ายที่ห่างกันไปนานจริงๆ
จนวันนี้จะครบ 1 ปีแล้ว
วันใดที่นึกถึงเรื่องเก่าๆขึ้นมา
วันใดที่นึกถึงเรื่องเก่าๆขึ้นมา
เหมือนๆกับว่ากำลังยืนมองเหลียวไปข้างหลัง
ภาพนั้นยังชัดเจน แต่ไม่มีทางเป็นจริงอีกต่อไป